Anne Laura Dorinthea McLaren (ur. 26 kwietnia 1927 w Londynie, zm. 7 lipca 2007) – brytyjska naukowczyni, jedna z ważniejszych badaczek działających w dziedzinie biologii rozwoju. Jej prace znacząco przyczyniły się do opracowania metody zapłodnienia in vitro u ludzi. Za zasługi naukowe otrzymała wiele wyróżnień, w tym została mianowana członkinią Royal Society i była jego pierwszą wiceprezeską w historii.
Wczesne lata McLaren była córką sir Henry’ego McLaren’a, drugiego barona Aberconway, byłego członka Partii Liberalnej, oraz Mary Melville MacNaghten. W Londynie mieszkała do początku II wojny światowej, kiedy to wraz z rodziną przeniosła się do posiadłości w Bodnant w północnej Walii. Jako dziecko wystąpiła w filmowej adaptacji noweli Herberta Wellsa pt. „Rzeczy, które nadejdą” (1936).
Studiowała zoologię na jednym z oksfordzkich collage’ów (Lady Margaret Hall), gdzie pod nadzorem J.B.S Haldane’a zdobyła tytuł magistra, badając zaraźliwość roztoczy na muszkach owocowych. W 1949 postanowiła podjąć studia podyplomowe na University College London, na początku pod kierunkiem Petera Medawara, badając genetykę królików, a następnie pod kierunkiem Kingsley’a Sandersa, zajmując się neurotropowymi mysimi wirusami.