Emilia Gosselin (ur. w 1815, zm. 22 lipca 1864 w Warszawie) – nauczycielka, autorka gramatyki języka polskiego, działaczka patriotyczna i kobieca.
Życiorys Córka francuskiego oficera, który w 1812 pozostał w Polsce, a następnie dyrektora stadniny rządowej w Janowie – Jana i Zofii z Braunów (zm. w 1829). Od 1831 uczyła się w pensji pani Pignon w Warszawie, potem uczyła się szyć w firmie WernerMieczysława Romankówna, Gosselin Emilia (1815-1864), Polski Słownik Biograficzny, t. 8, s. 357. W latach 1834–1844 pracowała jako guwernantka i nauczycielka prywatna. Od 1844 prowadziła w swym dworku w Warszawie stancję i szkołę dla córek ziemiańskichSzymon Tokarzewski, Bez paszportu. Pamiętnik Wygnańca, Warszawa 1910, s. 26-27. Była także autorką gramatyki języka polskiego. Od 1840 należała do grupy Entuzjastek, utrzymywała bliskie kontakty z Narcyzą ŻmichowskąMieczysława Romankówna: Sprawa Entuzjastek. T. nr 48, z. 2. Pamiętnik Literacki, 1957, s. 516-537. wersja elektroniczna. W jej dworku odbywały się zebrania Entuzjastek. Wstąpiła do powiązanej z Centralizacją Towarzystwa Demokratycznego Polskiego – konspiracyjnej Organizacji kierowanej przez Edwarda Domaszewskiego a następnie Henryka KrajewskiegoAnna Minkowska, Organizacja spiskowa 1848 roku w Królestwie Polskim, Warszawa 1923. W l.