Współpracowała w latach 1850–1864 z tygodnikiem "Czytelnia niedzielna" redagowanym przez Aleksandrę Petrowową, a od 1861 przez Agatona GilleraBibliografia XIX wieku – Bibliografia Estreichera. Była autorką Zasad języka polskiego wyłożone praktycznie dla dziewcząt na wzór gramatyki p. Sardou (Warszawa 1847). Była autorką utworów powieściowych publikowanych anonimowo w "Bibliotece Warszawskiej", m.in. Ułamek z pamiętnika nieboszczki (1851) oraz Życie i nauka (1852). Współpracowała także z "Tygodnikiem Ilustrowanym" w którym ogłosiła anonimowo: Kilka słów o książce Micheleta L'amour (1860), List autora uwag nad dziełem L'amour Micheleta (1861) oraz powieść pt. Opinia.
Przed wybuchem powstania styczniowego jej mieszkanie było miejscem spotkań działaczy politycznychPamiętniki Ignacego Baranowskiego (1840-1862), Poznań 1923, s. 384. Podczas manifestacji patriotycznych wraz z innymi entuzjastkami przeprowadziła akcję zbiórki pieniężnej dla ofiar i ich rodzin masakry w Warszawie w 1861. W latach 1863–1864 brała udział w organizacji czerwonych i udzielała schronienia naczelnikowi miasta, WaszkowskiemuStanisław Strumph Wojtkiewicz, Powstanie styczniowe, Warszawa 1963, s. 224.. W tym czasie była również czynna w akcji opieki nad rannymi powstańcamiWitold Lisowski Polska służba zdrowia w powstaniach narodowych 1794-1944. T. 1-2.