Domnika, Albia Domnica (ur. 337, zm. po 378) – cesarzowa rzymska, małżonka cesarza Walensa.
Urodziła się w rodzinie dowódcy pretorianów Petroniusza. Przyszłego cesarza poślubiła jeszcze przed przyznaniem mu władzy nad wschodnimi prowincjami cesarstwa (przed 364). Po nadaniu mu przez Walentyniana I godności augusta, Petroniusz został wyniesiony do godności patrycjusza, co wykorzystywał do nadużyć podatkowych, które przyczyniły się do wybuchu buntu Prokopiusza w 375.
Urodzony w 366 jedyny syn Domniki i Walensa otrzymał na cześć stryja imię Walentynian. Od miejsca urodzenia (Galacji w Azji Mniejszej) nadano mu przydomek Galates. Jako trzyletni został konsulem, lecz ok. 370 zachorował i zmarł. Cesarska para miała również dwie córki, Anastazję i Karosę, których wychowanie powierzono kapłanowi Marcjanowi, należącemu do purystycznego odłamu nowacjan.
Cesarzowa uchodząca za osobę religijną miała przekonać męża do poparcia arian w sporze między Bazylim z Cezarei a wyznawcami arianizmu. W następstwie tego Walens prześladował katolików, m.in. wyganiając biskupów przywróconych przez Juliana (choć pod koniec panowania niektórych przywrócił).