mały|409x409px|Adam Przybylski,Wojna polska 1918–1921 Bitwa pod Hornostajpolem – walki polskiej 7 Brygady Jazdy gen. Aleksandra Romanowicza i 6 pułku piechoty Legionów mjr. Bolesława Popowicza z oddziałami sowieckiej Grupy Aleksandra Golikowa toczone w czasie ofensywy Frontu Południowo-Zachodniego na Ukrainie w okresie wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza Po spektakularnym sukcesie wojsk polskich na Ukrainie i zajęciu 7 maja 1920 Kijowa, front ustabilizował się na linii od Prypeci, wzdłuż Dniepru, przez Białą Cerkiew, Skwirę, Lipowiec, Bracław, Wapniarkę do Jarugi nad Dniestrem.
Armia Czerwona wykorzystała okres zastoju na reorganizację sił i przygotowanie ofensywy. W rejon działań przybyła 1 Armia Konna Siemiona Budionnego. 26 maja rozpoczęła się sowiecka ofensywa na Ukrainie. 1 Armia Konna miała uderzyć na styk polskich 3. i 6 Armii, rozbić 13 Dywizję Piechoty, wejść na tyły 3 Armii i współdziałając z 12 Armią zamknąć i rozbić ją w Kijowie.