Ignacy Wawrzyniak, po kwadransie wymiany ognia, bez rozkazu poderwał do ataku policjantów ze swojego plutonu i mimo zmasowanego ostrzału opanowali wzgórze. Dzięki tej akcji siły polskie uzyskały możliwość skuteczniejszego ostrzału nieprzyjaciela oraz kierowania ogniem ciężkiego karabinu maszynowego, będącego na uzbrojeniu kompanii. W rezultacie, po kolejnych trzech kwadransach, nieprzyjaciel wycofał się na stronę litewską. Za czyn ten, na wniosek podkomisarza Mariana Kozielewskiego, będącego dowódcą kompanii, poparty przez mjra Jana Niemierskiego, dowódcę Odcinka i płka Stefana Pasławskiego, dowódcę Grupy, otrzymał Krzyż Walecznych o numerze 59 690, jeden z ostatnich oficjalnie nadanychCentralne Archiwum Wojskowe, Akta odznaczeniowe, sygn. KW 131-637. Od 1 lutego 1927 był komendantem posterunku w Gostyniu. Natomiast z dniem 20 marca 1931 został przeniesiony do komendy powiatowej w Lesznie w charakterze instruktora powiatowego na obszar powiatów leszczyńskiego, rawickiego i gostyńskiego. W dniu 15 maja 1935 został mianowany komendantem posterunku w Lesznie i nieformalnie pełnił też funkcję zastępcy komendanta powiatowegoSłownik biograficzny Leszna, red. B. Głownikowska, A. Konior, Leszno 2011, t. II, s.