Do 1 listopada znaleziono zwłoki siedmiu ofiar. Samoloty RAF oraz okręty wojenne i policyjne kontynuowały poszukiwania i w ciągu następnych kilku dni odzyskały pozostałe ciała. Niektóre z nich znaleziono w Fomm ir-Riħ, na zachodnim wybrzeżu wyspy Malty sześć dni po zatonięciu. Sekcja zwłok wykazała, że większość ofiar zmarła z powodu asfiksji przez utonięcie, podczas gdy inne zmarły z powodu urazowego uszkodzenia mózgu i szoku.
Następstwa Gubernator Francis Douglas, premier Paul Boffa, lider Partii Narodowej Enrico Mizzi oraz lider Democratic Action Party Giuseppe Hyzler złożyli kondolencje rodzinom ofiar.
Pogrzeb pierwszych siedmiu ofiar odbył się 3 listopada w Katedrze Wniebowzięcia NMP w Victorii. We mszy świętej odprawionej przez biskupa Giuseppe Pace uczestniczył premier Boffa, komisarz Gozo Edgar Montanaro, przedstawiciel gubernatora, posłowie i duchowieństwo z Gozo, a także oddziały RAF i policji, oraz rodziny ofiar. Pogrzeby innych ofiar odbywały się oddzielnie w ich rodzinnych miastach.
Dochodzenie Sędzia Giovanni Gouder przeprowadził dochodzenie w celu ustalenia przyczyny wypadku.