Constant Reformation – angielski trójmasztowy galeon, który wszedł do służby w Royal Navy w 1620 roku. Początkowo klasyfikowany jako Great Ship, następnie jako okręt II rangi. Zatonął w 1651 roku na Azorach.
Projekt i budowa W 1618 roku angielska komisja rządowa (Jacobean Commission of Enquiry) opracowała raport postulujący wzmocnienie sił Royal Navy o sześć nowych dużych okrętów. Okręty które klasyfikowano jako Great Ships, miały być nieco mniejsze od już istniejących Royal Ships. Zakładano, że nowe okręty będą stanowiły główną siłę nowej floty. Każdy okręt miał mieć wyporność około 650 ton i uzbrojenie składające się z 42 dział. Okręty miały zostać zbudowane w stoczni w Deptford, pod nadzorem głównego budowniczego okrętów Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej Williama Burrella. Okręty miały być budowane parami. Kontrakt na budowę dwóch pierwszych jednostek, „Constant Reformation” i „Happy Entrance”, miał wartość 8575 funtów. Budowa „Constant Reformation” rozpoczęła się w 1619 roku, okręt wszedł do służby w 1620 roku. W 1624 roku waga salwy burtowej wynosiła 121 kg.