Wściekły Thor spróbował raz jeszcze, wziął więc wieki wdech, lecz i tym razem nie udało mu się opróżnić rogu, jednak ta próba poskutkowała wypiciem większej ilości trunku niż dwa poprzednie. Thor porzucił jednak wyzwanie.
Utgard-Loki ponownie wyśmiał Thora i zaproponował mu kolejne wyzwanie. Tym razem Bóg piorunów miał podnieść z ziemi kota należącego do Utgard-Lokiego. Bóg przystąpił do wyzwania, złapał kota za brzuch i podniósł go, jednak kot wygiął się w łuk i Thor podniósł jedynie jego brzuch odrywając jedną nogę od podłoża i dalej nie osiągał już postępów. Thor ponownie został wyśmiany z powodu swojego niepowodzenia, rzekł więc:
Jakże małym mnie nazywacie, niech ktoś podejdzie teraz i będzie się ze mną mocował; teraz jestem zły.
Widząc niepowodzenia Syna Odyna, Utgar-Loki najpierw kazał mu się zmierzyć ze słabym przeciwnikiem, aby swoich dostojnych gości nie narazić na hańbę w walce z kimś słabszym. Na początek wezwał więc starą opiekunkę imieniem Elli. Stanęli do walki, lecz gdy starli się, Thor natychmiast stracił siłę w nogach, mimo starania upadł na jedno kolano, a gospodarz przerwał walkę, dla bezpieczeństwa Asa nie pozwolił, by starł się z mocniejszymi przeciwnikami.
mały|Thor i góra (1909) John Charles Dollman