Następnie wyznał Lokiemu, że ten, z którym się mierzył w konkursie jedzenia, którego zwą Logim, tak naprawdę był dzikim ogniem. Następnie zwracając się do Thjalfiego, opowiedział o tym, jak chłopak ścigał się z myślą, która zawsze jest szybsza od czynu. Podczas gdy Thor pił z rogu, nie widział, że drugi jego koniec znajdował się w morzu i wskazał Utgard-Loki bohaterom plażę, w której miejscu kiedyś było morze. Kiedy Thor podniósł kota, tak naprawdę unosił węża Midgardu Jormunganda i gdy dokonał tego czynu, każdy z obecnych na uczcie bał się o swoje życie. Podczas zapasów Thor z kolei zmierzył się z samą śmiercią, cudem było, że dał się jedynie powalić na kolano, opierając się jej. I gdy już wysłuchali co miał gospodarz do powiedzenia, Thor uniósł młot z zamiarem zabicia giganta, jednak jego już nie było, a wraz z nim zniknął cały zamek.
Edda poetycka Kłótnia Lokiego W poemacie Kłótnia Lokiego (Lokasenna), Pijany Loki na uczcie u boga morza Ægira wszczyna kłótnie z kolejnymi bogami, przypominając ich przewinienia i wyśmiewając hipokryzję. Szczególnie burzliwa wymiana zdań wywiązuje się między Lokim a Odynem. Kiedy na uczcie pojawia się Thor, czterokrotnie grozi Lokiemu strąceniem głowy za pomocą młota.