Mennica w Nowym Orleanie – dawna amerykańska mennica znajdująca się w Nowym Orleanie.
Historia Mennica została utworzona w 1835 roku (w tym roku powstała także mennica w Charlotte oraz w Dahlonega). Jedną z przyczyn jej utworzenia był kryzys mający miejsce w latach 30 XIX wieku, spowodowany niedoborem monet wybitych w USA. Mennica została utworzona jako oddział United States Mint. Budynek mennicy został zbudowany z czerwonej cegły i zaprojektowany przez Williama Stricklanda. Budynek powstał na bagnistej nizinie, przez co często doświadczał problemów związanych z przemieszczaniem się gleby pod jego fundamentami. Pierwsze monety w mennicy zostały wybite 7 maja 1838 roku. Mennica działała nieprzerwanie w latach 1838-1861; w 1861 roku została ona zajęta przez siły konfederackie i przez pewien czas wybijała konfederackie pieniądze. W 1862 w mennicy przestano wybijać monety (stała się ona kwaterą wojsk Unii); ponownie otworzono ją w 1876 roku (działała wtedy jako urząd probierczy). W 1879 roku budynek został odnowiony;