Alphonse Laverrière (ur. 16 maja 1872 w Carouge, zm. 11 marca 1954 w Lozannie) – szwajcarski architekt pochodzenia francuskiego, złoty medalista Olimpijskiego Konkursu Sztuki i Literatury 1912.
Życiorys Urodził się we francuskiej rodzinie (syn Pierre’a i Caroline Dacati), lecz w 1911 roku otrzymał szwajcarskie obywatelstwo. W latach 1887–1890 uczęszczał do École des Beaux Arts w Genewie, a od 1892 roku pobierał nauki w École nationale supérieure des beaux-arts w Paryżu (dyplom zdobył w 1901 roku).
W latach 1901–1915 mieszkał i pracował w Lozannie. Jego współpracownikiem był wówczas inny szwajcarski architekt – Eugène-Édouard Monod. Wraz z projektem budowy nowoczesnego stadionu () zdobyli złoty medal podczas Olimpijskiego Konkursu Sztuki i Literatury 1912. Szwajcarzy wygrali w konkursie mimo faktu, iż do konkursu należało zgłaszać wyłącznie projekty oryginalne. Powyższa praca była natomiast podobna do projektu, z którym w 1911 roku zdobyli pierwszą nagrodę na sponsorowanym przez MKOl Międzynarodowym Konkursie Architektonicznym. Dotyczyła ona zagospodarowania terenu pod infrastrukturę sportową nad Zatoką Boiron w okolicach Morges.