Przechodząc do Dawn Records grupa wydała dwa kolejne albumy – Second Birth (1973) i Staircase to the Day (1974).

„Muzycznie Gravy Train grał melodyjnego rocka progresywnego” – stwierdził ponownie John O'Regan – „z akcentem na hard rockowe riffy na przemian ze spokojniejszymi momentami z fletem wysoko w miksie zwieńczonym solidnym, ujmującym śpiewem wokalisty, gitarzysty i głównego kompozytora Normana Barratta. Gravy Train ostatecznie upadł w 1975 roku z powodu pecha, złych decyzji biznesowych oraz braku komercyjnego sukcesu. Jednak wraz z ponownym zainteresowaniem brytyjskim i europejskim rockiem progresywnym na początku lat 70., twórczość Gravy Train zyskała duże zainteresowanie zarówno wśród kolekcjonerów, jak i fanów muzyki. Ich albumy zostały ponownie wydane na CD, cieszącym się pozytywnym odbiorem”.

Wczesne lata Gravy Train powstał w St. Helens w Lancashire w Anglii w 1969 roku. Pierwotny skład miał pokaźną pulę talentów, z których mógł czerpać. Urodzony w Liverpoolu John „J.D.” Hughes był klasycznym pianistą. Jako nastolatek grał na saksofonie, jako samouk, z różnymi grupami Merseybeat w latach 60. O'Regan cytuje go z e-mailowego wywiadu z marca 2006 roku, mówiąc: „Grając z wielkim zespołem soulowym Spaghetti House, poznałem basistę Lesa [Williamsa].