Objawienie otrzymane przez Josepha Smitha, pierwszego mormońskiego przywódcę i twórcę tej tradycji religijnej w listopadzie 1831, jako pierwsze opisywało urząd prezydenta. Do 1832 ukształtowało się właściwe prezydium wyższego kapłaństwa, złożone ze Smitha oraz jego dwóch doradców, kierujące całym Kościołem. Wspomniane wyżej powielanie prezydiów na niższych szczeblach organizacji również ma korzenie w samych początkach mormonizmu, prezydenci poszczególnych palików czy kworów kapłańskich dobierali sobie bowiem dwóch doradców już za życia Smitha. Sama struktura natomiast, zdaniem Smitha, miała mieć biblijne korzenie. W 1834 określił on apostoła Piotra jako przewodniczącego rady z dwoma kolejnymi mężczyznami powołanymi jako jego doradcy.
Podkreśla się, że ich celem jest to, by decyzje nigdy nie były podejmowane w pojedynkę, a każde zorganizowane w ten sposób gremium było w stanie funkcjonować pod nieobecność osoby przewodniczącej. Zauważano przy tym, że dominująca pozycja prezydenta w prezydium równoważona jest przez odpowiedzialność zawsze dzieloną z doradcami. Ma to wspierać osobisty rozwój jednostki i w ten sposób pomagać w przygotowywaniu kolejnych generacji kościelnych przywódców.
Przypisy
Kategoria:Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich