Stosunkowo duże skrzydło tylne ma zaokrąglony zarys. Odwłok wyraźnie zwęża się ku tyłowi i ma kilka kępek łusek na stronie wierzchniej.
Ubarwienie gąsienicy jest zielone z białymi prążkami podłużnymi i jasnym nakrapianiem.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla lasy liściaste i mieszane, wrzosowiska, suche i nasłonecznione stoki, parki, sady, ogrody i przytorza. Owady dorosłe pojawiają się pod koniec sierpnia i pozostają aktywne nawet do późnej jesieni. Są stadium zimującym. Wybudzają się wczesną wiosną i przeżywają do maja. Żerowanie gąsienic odbywa się od maja do lipca. Są one polifagicznymi fitofagami. Wśród ich roślin żywicielskich wymienia się: borówkę czarną, brzozy (w tym brzozę omszoną), czeremchę zwyczajną, dęby, jabłoń domową, jarząb pospolity, kalinę koralową, lilak pospolity, lipy, malinę właściwą, dziko rosnące róże, śliwy (w tym śliwę tarninę), wierzbę czarniawą i wierzbę iwę. Jako roślinę uzupełniającą odnotowano także szczaw.
Gatunek palearktyczny, rozprzestrzeniony od Półwyspu Iberyjskiego po Wyspy Japońskie.