HMS Resistance – brytyjska fregata pancerna typu Defence, która weszła do służby w Royal Navy w 1862 roku. Okręt został wycofany z czynnej służby w 1880 roku.

Projekt i budowa W odpowiedzi na francuski program zbrojeń na morzu, którego elementem była m.in. pierwsza w świecie fregata pancerna "La Gloire", Royal Navy zamówiła nowe okręty, które swoimi parametrami miały przewyższać konstrukcję francuską. Główną częścią programu były duże fregaty pancerne typu Warrior; HMS „Warrior” i HMS „Black Prince”. Dodatkowo w 1859 roku zamówiono dwie mniejsze fregaty pancerne typu Defence. Pod względem konstrukcyjnym nowe okręty były pomniejszoną wersją fregat typu Warrior, z kadłubem krótszym o 39 metrów, mniejszą mocą siłowni okrętowej i słabszym uzbrojeniem. Budowa drugiego okrętu tego typu, HMS „Resistance” rozpoczęła się w stoczni Westwood & Baillie w Londynie w grudniu 1859 roku. Wodowanie miało miejsce 11 kwietnia 1861 roku, wejście do służby w lipcu 1862 roku. thumb|left|Wodowanie HMS „Resistance” 11 kwietnia 1861 Uzbrojenie główne początkowo miało stanowić 18 gładkolufowych, ładowanych odprzodowo dział 68-funtowych. Ostatecznie okręt ukończono z uzbrojeniem składającym się z dziesięciu dział 68-funtowych uzupełnionych przez nowo opracowane sześć 110-funtowych dział odtylcowych.