Zawodowo związana z macierzystym Wydziałem. Od 1997 profesor nadzwyczajna UW, a od 2010 zwyczajna. W latach 1996–1999 zastępczyni dyrektora Instytutu Języka Polskiego UW, w tym p.o. Dyrektora (1997–1998) oraz kierowniczka Zakładu Gramatyki, Semantyki i Pragmatyki Współczesnego Języka Polskiego (2006–2020; do 2012 Zakładu Budowy Gramatycznej Współczesnego Języka Polskiego). Wśród wypromowanych przez nią doktorów jest m.in.: Magdalena Zawisławska (2000).

Członkini Polskiego Towarzystwa Językoznawczego (od 1977), w tym Zarządu PTJ (od 2014); Warszawskiego Oddziału Towarzystwa Kultury Języka (od 1976); Komisji Słowotwórstwa przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów (od 1998); Polskiego Towarzystwa Kognitywnego (od 2013), w tym Rady Naukowej (od 2014); Komitetu Językoznawstwa przy Wydziale I Nauk Humanistycznych i Społecznych PAN (kadencja 2015–2019, 2020–2023); członkini korespondentka Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 2004).

Wielokrotnie wyróżniana nagrodą rektora UW. Nadto otrzymała m.in. Nagrodę Indywidualną Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za rozprawę doktorską (1983), Nagrodę Indywidualną Ministra Edukacji Narodowej za rozprawę habilitacyjną (1995), Medal Komisji Edukacji Narodowej.