W latach 1632–1635 nad Bramą Zmartwychwstania wybudowano specjalne pomieszczenia połączone tajnym przejściem z pałacem kremlowskim. Galeria była wykorzystywana przez carów do monitorowania wjazdów zagranicznych ambasadorów. Czeski podróżnik Bernhard Tanner, który zwiedzał Moskwę z załogą polskiej ambasady w 1678 roku, powiedział, że wszystkie procesje musiały zatrzymać się przed wjazdem przez bramę, aby car mógł się im lepiej przyjrzeć. W 1648 roku przy Bramie Zmartwychwstania car Aleksy I ucałował pielgrzymującą z wyspy Athos Iwerską Ikonę Matki Bożej. W 1669 roku wybudowano dla jej kopii drewnianą Kaplicę Iwerską na miejscu tego spotkania, od której bramę nazywano także Iwerską.
Brama z 1680 roku Bramę rozebrano i wybudowano od nowa w 1680 roku na mocy dekretu cara Fiodora III, rozbudowując poddasze i wznosząc dwie, czterospadowe wieże zwieńczone dwugłowymi orłami. W dolnej części zachowały się forteczne machikuły, a górną ozdobiono listwami, balustradami, pinaklami i wpuszczanymi półkolumnami. W kiotach nad bramą umieszczono ikony napisane na deskach (nad łukiem położonym bliżej Pałacu Ziemskiego: od strony podmiejskiej ikonę przedstawiającą scenę Zmartwychwstania Chrystusa, od placu Czerwonego – Sergiusza z Radoneża;