Rozbiórki dokonano bez nadzoru architektonicznego, specjalistom udało się wykonać jedynie „ślepy” pomiar bez sporządzenia dokumentacji fotograficznej. W 1936 roku przejście przez teren zniszczonej bramy przemianowano na przejście Historyczne.

Odbudowa W lipcu 1988 Mosinżstroj i Moswodokanałstroj naprawili podziemną kanalizację i nawierzchnię dróg w przejściu Historycznym. Prace konserwatorskie wiązały się ze zbliżającą się 71. rocznicą rewolucji październikowej. Po usunięciu przez robotników warstwy wierzchniej pracownicy Moskiewskiej Ekspedycji Archeologicznej Instytutu Archeologii Akademii Nauk ZSRR prowadzący badania na terenie mennicy wstrzymali prace remontowe, natknąwszy się na fundamenty Bramy Zmartwychwstania. Pozostałości konstrukcji składały się z trzech podłużnych słupów ułożonych w jednej linii z murem Kitajgorodskim z pylonami i przejściami między nimi, oblicowanymi w piwnicy białymi kamiennymi blokami. Archeologom i ochotnikom udało się znaleźć chaty z bali z XIII wieku, ceramikę, biżuterię i materiały budowlane z XIV-XVII wieku. Pod koniec prac wykop zasypano, a fundamenty zakonserwowano, uniemożliwiając specjalistom dokończenie badań.