Josef Maximilian „Max” Laeuger (ur. 30 września 1864 w Lörrach, zm. 12 grudnia 1952 tamże) – niemiecki architekt i ceramik, brązowy medalista Olimpijskiego Konkursu Sztuki i Literatury 1928 w dziedzinie architektury. Znany głównie z działalności ceramicznej.
Życiorys W latach 1881–1884 studiował malarstwo i wystrój wnętrz w Szkole Sztuk Dekoracyjnych w Karlsruhe, w której uczył z przerwami w latach 1884–1898. W 1891 roku wyjechał do Włoch, po czym udał się do Francji na prywatne studia malarskie w Académie Julian (1891–1892). W 1905 roku odbył podróż do Rzymu i Afryki Północnej. W 1912 roku studiował ceramikę mauretańską w Hiszpanii. Był jednym z najważniejszych przedstawicieli niemieckiej sceny secesyjnej, a także jednym ze współzałożycieli Deutscher Werkbund (1907). Profesor rysunku i dekoracji wnętrz na Uniwersytecie Technicznym w Karlsruhe (1894–1933). Zajmował się również architekturą krajobrazu – był urbanistą i konstruktorem mostów.