Pałac Senacki () – wystawny budynek na obszarze moskiewskiego Kremla, zaprojektowany przez rosyjskiego architekta Matwieja Kazakowa i wybudowany w latach 1776–1787. Został zamówiony przez carycę Katarzynę II w charakterystycznym dla tamtych czasów stylu klasycystycznym. W czasach carskich Pałac Senacki odgrywał drugorzędną rolę jako budynek rządowy, ale po rewolucji październikowej stał się główną siedzibą rządu radzieckiego, a obecnie jest roboczą rezydencją prezydenta Rosji.
Historia XVIII–XIX wiek thumb|left|Pałac Senacki, 1800–1802 thumb|Zdjęcie z albumu Nikołaja Najdenowa, 1882 thumb|Pałac Senacki, widok z Placu Czerwonego, 1883 Budowę Pałacu Senackiego rozpoczęto w 1776 roku na polecenie Katarzyny II. Początkowo budynek był przeznaczony na spotkania szlachty guberni moskiewskiej, ale po podziale Senatu na wydziały w pałacu umieszczono wszystkie, z wyjątkiem wydziałów sądownictwa i praw szlachty, które zostały przeniesione do Petersburga. Aby wygospodarować przestrzeń potrzebną pod budowę, od książąt Trubieckiego i Bariatinskiego wykupiono ich dziedzińce Kremla, a dziedzińce klasztorne zostały zniszczone. Wybrane miejsce miało trójkątny kształt i nie było dogodne dla prac budowlanych: znajdowało się pomiędzy murem Kremla, budynkiem Arsenału i monasterem Czudowskim.