Odnóża przedniej pary mają golenie z epifizami i pozbawione ostróg. Golenie pary środkowej mają dwie, a tylnej cztery ostrogi.
thumb|left|Genitalia samca i samicy u Bucculatrix albedinella Odwłok ma sternum drugiego segmentu zaopatrzone w długie i smukłe apodemy. Samce większości gatunków mają między segmentem drugim a trzecim woreczek, który mogą wywracać. Samce z rodzaju czuprzyk niemal zawsze mają genitalia pozbawione gnatosa i unkusa. Pozostałe gatunki mają spiczasty unkus i dobrze rozwinięty gnatos. Tritymba i Leucoedemia mają na gnatosie włochatą płytkę środkową. U Tritymba i Ogmograptis wierzchołkowa krawędź gnatosa ma frędzel włosków. Szerokość tegmenu i winkulum jest zmienna; struktury te bywają ze sobą zlane. Wyrostki towarzyszące u rodzaju czuprzyk są dobrze rozwinięte, u Ogmograptis mają postać szeregu szczecinek, a u Leucoedemia są silnie zredukowane lub całkiem nieobecne. Zawieszki najczęściej brak lub jest słabo wykształcona, u rodzaju Ogmograptis ma postać pary bocznych wyrostków. U rodzaju czuprzyk rzadko występują dobrze rozwinięte juksta i sakus, są one natomiast dobrze wykształcone u pozostałych rodzajów. Anellus jest błoniasty. Edeagus jest najczęściej wydłużony i walcowaty, często pofalowany, rzadko zaopatrzony jest w ciernie.