Wśród roślin żywicielskich rodzaju czuprzyk znajdują się przedstawiciele około 30 rodzin, przy czym najliczniej reprezentowane są astrowate, brzozowate i bukowate. Niemal wszystkie gatunki indukujące powstawanie galasów ograniczone są jednak do rodziny astrowatych.
Wyspecjalizowany, endofagiczny sposób odżywiania wykształciły rodzaje Ogmograptis i Tritymba żerujące na eukaliptusach. Oba rodzaje wywołują powstawanie min na korze rośliny żywicielskiej, przy czym ten pierwszy żeruje w warstwie korkowej, natomiast ten drugi w głębszej, naczyniowej warstwie kambium. Miny tych rodzajów mają formę zamkniętą. Młodsza, beznoga larwa żeruje na właściwej miazdze twórczej, starsza natomiast powtórnie wchodzi do własnego korytarza i żeruje na wypełniającej go tkance przyrannej (kalusie).
Przepoczwarczenie gąsienicy następuje w oprzędzie o charakterystycznej dla rodziny budowie. Jest on zwykle umieszczany na twardym podłożu (np. korze, kamieniu). Ubarwienie kokonu jest białe, kształt wrzecionowaty lub podługowato-jajowaty, a na jego powierzchni znajdują się podłużne żeberka. Budowie oprzędu rodzina ta zawdzięcza anglojęzyczną nazwę zwyczajową ( dosł. ćmy wytwarzające żeberkowane kokony).