Nie pojawia się ono jednak w skandynawskich tekstach, ani w islandzkich sagach.
Samo określenie „skræling” pojawiło się w nordyckich źródłach dopiero w XIII wieku, czyli długo po tym, jak wikingowie nawiązali pierwsze kontakty z tubylczą ludnością Ameryki. Do tego czasu Grenlandczycy nazywali tak ludzi z kultury Thule (przodków dzisiejszych Inuitów), którzy przybyli na wyspę w XIII wieku. Później określano tak różne grupy tubylców. Spisane w XIII wieku sagi (o Grenlandczykach i o Eryku Rudym) wspominają o skrælingach, których wikingowie spotkali w Winlandii na początku XI wieku.
Kontakty ze skrælingami Według Sagi o Grenlandczykach po powrocie z Winlandii na Grenlandię Leifa Erikssona, w podróż postanowił wyruszyć jego brat Thorvald. Z 30-osobową załogą dotarł do Winlandii, gdzie przezimował w obozie Leifa. Wiosną popłynął dalej na zachód, jednak nie odnalazł żadnych śladów cywilizacji, więc powrócił na zimę do obozu. Następnego lata postanowił zbadać wschodnie i północne tereny Winlandii. Tak dotarł do pięknego, lesistego przylądka, na brzegu którego jego załoga odkryła trzy łodzie z dziewięcioma ludźmi. Ośmiu udało im się schwytać i zabić, ale jeden z nich uciekł. Wkrótce potem tubylcy, których wikingowie nazwali skrælingami, powrócili w większej liczbie i zaatakowali ludzi Thorvalda.