W pewnym momencie obecność jeńców w karczmie odnotował ubrany po cywilnemu mężczyzna, który przedstawił się jako podoficer Luftwaffe, który odwiedza zamieszkałą we wsi rodzinę. Z powojennych zeznań polskich świadków wynika, że człowiek ten nazywał się Hojs, a niemieckie dowództwo pozostawiło go w Selchowhammer z zadaniem prowadzenia działań wywiadowczych. Hojs z niedowierzaniem przyjął zapewnienia Włochów, że pozostali we wsi za zgodą dowódcy konwoju. Ograniczył się jednak do wygłoszenia uwagi, że nie powinni dłużej zajmować karczmy.
Włosi udali się na poszukiwanie nowego schronienia, jednakże okazało się, że kobieta, która wcześniej obiecała przyjąć ich pod swój dach, zmieniła decyzję w obawie przed Hojsem. Dopiero miejscowy sołtys zgodził się udostępnić im chatę, którą uprzednio zajmowali francuscy jeńcy. W międzyczasie dwaj generałowie Eugenio Peirolo i Ettore de Blasio napotkali na skraju wsi oddział niemieckich żołnierzy. Udali się do jego dowództwa, które kwaterowało w pobliskim dworze.