W pewnym momencie wszystkich jeńców ustawiono pod murem miejscowego cmentarza, zapewne z zamiarem ich rozstrzelania. Peirolo, który dobrze władał językiem niemieckim, gwałtownie jednak zaprotestował, na skutek czego dowodzący oddziałem Sturmbannführer zawahał się i odwołał rozkaz egzekucji. Marsz został wznowiony, tym razem jednak jeńcy maszerowali pod eskortą jedynie trzech konwojentów: dwóch esesmanów i Hojsa. Po południu, niedługo po tym, gdy po krótkim postoju jeńcy wznowili marsz, opadł z sił gen. Ugo Ferrero, który maszerował ze zwichniętą kostką. Pożegnawszy się z towarzyszami, pozostał z tyłu pod strażą Hojsa i drugiego z Niemców, którzy zastrzelili go chwilę po tym, gdy pozostali jeńcy wyruszyli w dalszą drogę. Była to ostatnia ofiara „marszu śmierci”.
+ Generałowie zamordowani w Kuźnicy Żelichowskiej imię i nazwisko Data urodzenia Stopień wojskowy Ostatni przydział generał brygadydowódca 2 Dywizji Kawalerii „Emanuele Filiberto Testa di Ferro” generał brygadyprzewodniczący trybunału wojskowego we Florencji generał brygadyKrólewska Akademia Piechoty i Kawalerii w Modenie generał porucznikdowódca IV Korpusu w Albanii generał brygadydowódca piechoty dywizyjnej w 59 Dywizji Piechoty „Cagliari” generał brygadyszef służb transportowych przy dowództwie sił okupacyjnych w Grecji