SL odrzucało możliwość współpracy zarówno z „faszyzmem z prawa”, jak i z „komunizmem z lewa”, oraz deklarowało współdziałanie z ugrupowaniami „szczerze demokratycznymi”, przy zachowaniu własnej samodzielności politycznej. Stanowisko to sytuowało ruch ludowy jako odrębny od KPP nurt antydyktatorski i antyfaszystowski, oparty na obronie demokracji parlamentarnej i interesów chłopstwa.
Istotną rolę odgrywała także młodzieżowa część ruchu ludowego, zwłaszcza Związek Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. Środowisko to rozwijało radykalny społecznie agraryzm, podkreślało znaczenie demokracji i praw obywatelskich oraz pozostawało w konflikcie z polityką sanacji. Związek był blisko związany ze Stronnictwem Ludowym, choć posiadał własną specyfikę ideową. W tym sensie środowisko „Wici” stanowiło jeden z elementów szerszego demokratycznego i społecznie radykalnego nurtu ruchu ludowego, który pozostawał przeciwny dyktatorskim i skrajnie nacjonalistycznym tendencjom obecnym w życiu politycznym II Rzeczypospolitej.