W 1930 roku powrócił do kraju, występując w Teatrze Wielkim w Poznaniu.

W latach 30. XX wieku występował w warszawskich zespołach teatrów: Nowości (1931–1932), Mała Kometa (1931) Operetka na Chłodnej (1935–1936) Wielka Rewia (1936), Wielka Operetka (1936), wileńskim Teatrze Komedii Muzycznej „Lutnia” (1932–1935, 1937–1938), lwowskim Teatrze Miejskim (1936), poznańskim Teatrze Wielkim (1936–1937) oraz bydgoskim Teatrze Miejskim (1936–1937, 1939). Od kwietnia 1939 ponownie był członkiem wileńskiej „Lutni”. W Wilnie zastał go wybuch II wojny światowej. Pozostał tu do 1941 roku, kiedy to przeniósł się do Warszawy. W stolicy śpiewał w kawiarniach, a od maja 1944 roku występował w oficjalnym Teatrze Miasta Warszawy. Po upadku powstania warszawskiego był więźniem obozów koncentracyjnych, m.in. Groß-Rosen, gdzie brał udział w przedstawieniu bożonarodzeniowym (1944).