Istnienie i działanie zrzeszeń właścicieli domów i Krajowej Komisji Współpracy zrzeszeń przyczyniło się w znacznym stopniu do przetrwania prywatnej własności domów w okresie PRL.
Próba kontynuacji i wielkie zmiany Zrzeszenia Właścicieli Domów lub Właścicieli Nieruchomości istniały w wielu miastach w Polsce przed II wojną światową i po jej zakończeniu podejmowały ponownie działalność na podstawie przepisów i statutów sprzed wojny. Był to czas, gdy właściciele starali się naprawiać wojenne uszkodzenia domów i instalacji, a także mieli liczne problemy ze zmianami lokatorów, jakie przyniosła wojna i powojenne ruchy ludności. Zrzeszenia były bardzo więc ważnym oparciem dla właścicieli. Ale już w grudniu 1945 roku nowe władze państwowe (Krajowa Rada Narodowa i Rada Ministrów) wydały dekret o publicznej gospodarce lokalami i kontroli najmuDekret z 21 grudnia 1945 roku o publicznej gospodarce lokalami i kontroli najmu (Dz. U.R,P. z 1946 r. nr 4, poz. 27)., który zupełnie zmienił sytuację właścicieli domów. W miejsce wolnego najmu lokali opartego na umowach najmu dekret wprowadził publiczną gospodarkę lokalami z systemem przydziałów przez władze kwaterunkowe, a także upoważnienie władz miast do ustalania norm zaludnienia mieszkań.