Ale ten dekret zmienił nie tylko sytuację właścicieli, ale także zmienił bezpośrednio sytuację zrzeszeń, bowiem ustalono w nim, że Minister Administracji Publicznej utworzy przymusowe lokalne zrzeszenia prywatnych właścicieli nieruchomości albo też istniejącym zrzeszeniom nada charakter zrzeszeń przymusowych. W ślad za tym dekretem wydane zostało w 1949 roku rozporządzenieRozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej, Skarbu i Budownictwa z 10 sierpnia 1949 roku w sprawie utworzenia przymusowych lokalnych zrzeszeń prywatnych właścicieli domów. (Dz.U. z 1964 r. nr 1, poz. 2)., w którym ustalono, że władze województw powołują zrzeszenia i nadają im statut, a także określono ich zadania, w których na pierwszym miejscu podano: „Współdziałanie z właściwymi władzami w nadzorze nad członkami zrzeszenia w zakresie pokrywania kosztów eksploatacji oraz bieżącego remontu.” Zrzeszenia więc miały się stać pomocniczym organem władz miejskich w nadzorowaniu działań właścicieli. Dekret ustalał, że członkiem zrzeszenia jest każdy właściciel prywatnego domu, jeżeli w tym domu znajduje się choćby jeden lokal podlegający publicznej gospodarce lokalami.