Morfologia Pokrój Roślina żywozielona, w dole zwykle naga i tu czerwono nabiegła, w górze (rzadko cała) jest owłosiona, w tym z gruczołami. Korzeń palowy jest wrzecionowaty, cienki i krótki. Pęd zwykle pojedynczy, czasem z kilkoma łodygami. Łodyga zwykle prosto wzniesiona, czasem łukowato podnosząca się, nierozgałęziająca się lub tylko w dole. Roślina osiąga od 10–20 do 100, rzadko 120 cm wysokości.
Liście Skupione w odziomkową rozetę i łodygowe, osiągają od 5 cm (górne) do 30 cm długości (dolne). Górne są siedzące, a dolne ogonkowe. Blaszka liści jest płaska (nie podwinięta na brzegu), lancetowata do równowąsko lancetowatej. Uszkowata nasada górnych liści jest wyraźnie pierzasto dzielna, z nierównej długości, zwykle jednak okazałymi ząbkami. Liście na brzegach są ostro ząbkowane lub nierówno, pierzasto klapowane (zwłaszcza dolne).
Kwiaty Zebrane w liczne koszyczki (często ponad 10) tworzące baldachopodobne wiechy złożone. Koszyczki osiągają 10–15 mm średnicy, przy okrywie długości 5–7 mm, kształtu dzwonkowatego lub walcowatego. Zewnętrzne jej listki w liczbie 7–9 zwykle są przylegające, owłosione i przynajmniej częściowo ogruczolone. W koszyczkach znajduje się od 20 do 60 kwiatów języczkowatych, o złocistożółtych koronach, od spodu często czerwono nabiegłych.