Wierzch skrzydeł jest głównie metalicznie błękitny, u podgatunku nominatywnego przechodzący przy ich nasadach w odcienie zielonkawe, zaś u E. c. watkinsi ciemniejszy. Skrzydła u samca mają wąskie, a u samicy szerokie obrzeżenie czarnej barwy. U samicy wierzch tylnego skrzydła ma ponadto ciemnoczerwone plamy w części przyogonowej, rozdzielone szeroką czarną przepaską, biegnącą wzdłuż drugiej żyłki kubitalnej; plamy te są szerszej obrzeżone i często jaśniejsze niż u siostrzanego E. felix. Spód skrzydeł jest głównie metalicznie ciemnozielony z czarną przepaską poprzeczną, mniejszą na skrzydle przednim i większą na tylnym. Przepaska ta jest szersza niż u E. felix oraz na skrzydle tylnym ma nieregularną szerokość. Brzeg nasadowy przepaski ma u podgatunku nominatywnego połysk turkusowy lub srebrnozielony, podczas gdy u E. c. watkinsi jest on białawozielony. Ponadto na spodzie skrzydła tylnego występują przepaski zaśrodkowe, bliższa czerwona i dalsza różowa.