Surstylus ma wydłużony płat grzbietowy z włoskami i szczecinkami oraz duży, zaokrąglony do prostokątnego płat brzuszno-nasadowy. Okrągłe epandrium ma na stronie brzusznej duży obszar błoniasty. Szerokie hypandrium ma zaokrąglony płat górny i krótką lingulę.
Ekologia i występowanie Larwy są saproksyliczne, przechodzą rozwój w uszkodzonych lub próchniejących pniach drzew. Owady dorosłe żerują na nektarze różnych kwiatów.
Rodzaj ten ma zasięg kosmopolityczny. Znany jest ze wszystkich krain zoogeograficznych. Na zachodzie Palearktyki, w tym w Polsce występuje tylko jeden gatunek, Sphiximorpha subsessilis.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został po raz pierwszy w 1850 roku przez Camilla Róndaniego. Zalicza się do niego 11 opisanych gatunków:
Sphiximorpha barbipes (Loew, 1853) Sphiximorpha binominata (Verrall, 1901) Sphiximorpha fruhstorferi (de Meijere, 1908) Sphiximorpha fulvescens (Brunetti, 1915) Sphiximorpha gariboldi Rondani, 1860 Sphiximorpha hiemalis Ricarte, Nedeljković & Hancock, 2012 Sphiximorpha petronillae Rondani, 1850 Sphiximorpha rachmaninovi (Violovitsh, 1981) Sphiximorpha subsessilis (Illiger in Rossi, 1807) Sphiximorpha triangulifera (Brunetti, 1913) Sphiximorpha worelli (Bradescu, 1972)
Przypisy
Kategoria:Bzygowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1850 roku