Odwłok ma owalny zarys, ciemno ubarwiony oskórek i długie owłosienie.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają głównie lasy pierwotne i mają bardzo wąskie wymagania siedliskowe. Larwy są saproksyliczne. Należą do saproksylofagicznych lignifili ściśle związanych z fitotelmami. Rozwijają się w próchnowiskach i dziuplach położonych wysoko na starych drzewach i pozostających przez wiele lat zalanych wodą lub silnie zawilgoconych (rozwój larwy jest wieloletni). Są dobrymi biowskaźnikami lasów naturalnych. Nawet w lasach o bogatym starodrzewiu sanitarna wycinka obumierających i martwych drzew z fitotelami całkowicie eliminuje pozłotki. Owady dorosłe również zaliczają się do arborikoli, jednak pojawiają się na przecinkach, leśnych duktach i ścieżkach czy śródleśnych łąkach, gdzie zniżają lot, m.in. celem żerowania na nektarze kwiatów. Niektóre gatunki wykazują w tym względzie specjalizację, np. C. spinolae w stosunku do kwiatów bluszczu pospolitego.