mały|Grób Zbigniewa Kuszewskiego na Wojskowych Powązkach w Warszawie Zbigniew Henryk Kuszewski ps. „Opacki” (ur. 14 lipca 1910 w Opatowie, zm. 8 lipca 2009) – polski inżynier, porucznik i agent białego wywiadu Armii Krajowej, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski.
Życiorys Zbigniew Kuszewski był z wykształcenia inżynierem, mieszkającym z żoną i synem na Bielanach w Warszawie. Podczas okupacji niemieckiej współpracował z Armią Krajową jako agent białego wywiadu. W 1942 r. działacze podziemia w Krakowie zwrócili się do niego z prośbą o ukrycie w swoim mieszkaniu zbiegłe z więzienia na Montelupich i poszukiwane przez gestapo żydowskie małżeństwo Adolfa i Eugenię Żeberków. W tym czasie Eugenia została gosposią domową Kuszewskiego i w przypadku przeszukiwań gestapo przedstawiała się jako żona gospodarza. Natomiast Adolf kontynuował w piwnicy działania konspiracyjne małżeństwa na rzecz Armii Krajowej. Podczas rewizji Kuszewski ukrył Żeberka w kominie. Aby nie narażać na niebezpieczeństwo swojej żony i syna, Kuszewski wysłał ich na czas ukrywania Żeberków do krewnych w Opatowie. Pod koniec lipca 1944 r. Kuszewski zalecił ukrywanym drukarzom ucieczkę do Puszczy Kampinoskiej, aby uchronić ich przed zagrożeniem w postaci nadciągającego powstania warszawskiego.