Z początkiem nowego stulecia powrócił do Polski i osiadł w Krakowie, gdzie w 2005 r. uzyskał w AGH stopień doktora habilitowanego nauk technicznych za cykl prac nad materiałami kompozytowymi. W latach 2006–2016 był zatrudniony w rodzinnym mieście Bielsku-Białej w Akademii Techniczno-Humanistycznej (od 2008 r. jako profesor nadzwyczajny).
Działalność naukowa W badaniach naukowych Krzysztof Konsztowicz skupiał się na eksperymentalnym opisie mechanizmów zapoczątkowania spękań poprzedzających zniszczenie materiałów oraz na związkach tych mechanizmów z budową wewnętrzną (mikrostrukturą) i procesami otrzymywania tworzyw. Główne osiągnięcia to:
wykazanie zależności energii pękania polikrystalicznych tworzyw kruchych od kształtu porów w ich mikrostrukturach, co wpływa na anizotropię wytrzymałości tych materiałów. Niezamierzona kierunkowość wytrzymałości może prowadzić do wcześniejszego od założeń zniszczenia, np. w elektrodach dla hutnictwa. ujawnienie przy pomocy emisji akustycznej powstawania mikro-spękań w trakcie wstrząsów cieplnych tworzyw ceramicznych przy różnicach temperatur niższych od uznanych za krytyczne. Wstrząsom cieplnym podlegają m.in. materiały ogniotrwałe w hutnictwie, czy np.