101–106..
Działalność w Indiach Zachodnich Po przyjęciu święceń kapłańskich złożył wniosek o przyłączenie się do misji na Wyspach Nawietrznych znajdujących się w Indiach Zachodnich. Wniosek został przyjęty przez przełożonych, a Antoine Lavalette został wysłany w 1742 roku na Gwadelupę, którą opuścił w następnym roku z powodu przeniesienia do parafii Carbet na Martynice, w której Towarzystwo prowadziło plantacje. Podobnie jak inni jezuici pełniący obowiązki proboszcza Lavalette spędzał główny czas w rezydencji znajdującej się w porcie Saint-Pierre, który był miejscem handlu międzynarodowego. Właśnie w parafii Saint-Pierre w roku 1745 złożył profesję czwartego ślubu, stając się w ten sposób pełnoprawnym jezuitąTamże, s. 106–113..
Profesja czwartego ślubu pozwoliła Antoine’owi Lavalette’owi objęcie w roku 1748 urzędu prokuratora (kierownika finansowego), a w 1753 roku przełożonego misji na Martynice, w której Towarzystwo Jezusowe prowadziło plantacje i parafie. Lavalette jako prokurator stanął przed wyzwaniem spłacenia długów jezuickich i naprawy posiadłości na Martynice. Lavalette, aby poprawić sytuację misji między innymi nabył ziemie na Dominice pod budowę plantacji. Zakupił też niewolników, aby pracowali na posiadłości w Barbadosie, gdzie produkowano kawę, kakaowiec, maniok i inne rośliny uprawne przeznaczone na zbytS.