Świątynię nakrywa dach dwukalenicowy, pokryty blachą, na dachu jest umieszczona czworokątna wieżyczka na sygnaturkę. Zwieńcza ją daszek namiotowy z latarnią i chorągiewką z datą „1731” i inicjałami fundatora „WSM”. Wnętrze nakryte jest płaskim stropem, z kolei kaplicę nakrywa strop krzyżowy. Chór muzyczny jest podparty dwoma kolumnami, znajduje się na nim barokowy prospekt organowy wykonany w 1 połowie XVIII wieku. Parapet o prostej linii ozdabiają malowidła z 9 wizerunkami Świętych. Belka tęczowa z Grupą Pasyjną powstała około połowy XIX wieku. W stylu późnobarokowym zostały wykonane: ołtarz główny i dwa boczne, ambona (ozdobiona rzeźbami czterech Ewangelistów i figurą Świętego Stanisława) i chrzcielnica (podtrzymywana przez figurę anioła) z 1737 roku. W kaplicy znajduje się ołtarz z 1853 roku w stylu klasycystycznym. Dwa krucyfiksy reprezentują styl późnobarokowy. Rzeźby apostołów zostały wykonane przez Andrzeja Majchrzaka.