Wiosną 1897 r. Sknerus decyduje się oficjalnie zarejestrować swoją działkę w Dolinie Białej Śmierci. Po odebraniu dokumentu potwierdzającego własność udaje się na pocztę, gdzie otrzymuje list z domu. W drodze powrotnej zostaje napadnięty przez bandę Śliskiego Kręta i uwięziony na pływającym kasynie. Nie poprzestając na odebraniu mu tytułu własności, Kręt otwiera list od rodziny Sknerusa: w ten sposób kaczor dowiaduje się o śmierci swojej matki. Rozzłoszczony Sknerus demoluje kasyno i zaciąga nieprzytomnego Kręta na posterunek Północno-Zachodniej Policji Konnej.
Po powrocie do Doliny Białej Śmierci Sknerus zastaje tam kilku poszukiwaczy, próbujących przejąć jego działkę. Chcąc ich odstraszyć, podnosi kawał mułu, który wydaje mu się bardzo ciężki. McKwacz zdaje sobie sprawę, że jeżeli ta bryła jest złotem, stanie się najbogatszym kaczorem w Klondike. Nachodzi go wówczas refleksja: Ale jeśli to naprawdę złoto, moja podróż dobiega końca. Stanę się bogaty. Już nigdy nie będę taki sam. Czy powietrze będzie ładniej pachniało? Czy słoneczne dni staną się jaśniejsze? Czy gwiaździste niebo wzbudzi większy zachwyt? A może to wszystko stracę? Czy naprawdę chcę być bogaty?