thumb|Sztuczne drzewo podczas bitwy pod Messines (1917) thumb|Przekrój sztucznego drzewa (zbiory: Imperial War Museum) thumb|Sztuczne drzewo niedaleko Souchez (1918)
Sztuczne drzewo – posterunek obserwacyjny imitujący martwe drzewo wykorzystywany na froncie zachodnim I wojny światowej do rozpoznania sił i środków przeciwnika.
Geneza I wojna światowa już po kilku miesiącach od jej wybuchu przeistoczyła się w klasyczną wojnę pozycyjną. W sytuacji, gdy linie okopów były często bardzo blisko siebie, bezpieczna obserwacja ruchów nieprzyjaciela była bardzo utrudniona. W roku 1915 Francuzi jako pierwsi zastosowali sztuczne drzewa do cichej i niewidocznej obserwacji wroga, przekazując następnie swoją wiedzę Brytyjczykom. Ze sztucznych drzew korzystali także Niemcy.
Budowa Aby zbudować sztuczne drzewo wojska inżynieryjne musiały znaleźć martwe drzewo w pobliżu frontu, które zostało zniszczone przez pocisk artyleryjski lub bombę lotniczą – takie było najlepsze bo wyglądało jak klasyczny posusz. Następnie żołnierze wykonywali precyzyjne zdjęcia, pomiary i szkice martwego drzewa, zachowując tajemnicę przed wrogiem.