Dziób i nogi czarne.
U przedstawicieli innych podgatunków dziób jest żółty z różną ilością czerni na górnej krawędzi. U młodych białych pasków w upierzeniu jest niewiele lub nie ma wcale. Przedstawicieli M. c. temminckii wyróżniają większe rozmiary ciała, często też większa barwna plama na skrzydle, wyraźniej uformowany pasek na czole i bardziej brązowa tęczówka. U M. c. eugenei występują niemal te same cechy, jednak nie ma srebrzystych plamek na pokrywach skrzydłowych większych. Przedstawiciele M. c. crassirostris przypominają ptaki podgatunku nominatywnego, lecz są trochę mniejsi, z grubszym i nieco krótszym dziobem, a często też białą plamą na nasadzie lotek I rzędu na spodzie skrzydła. Najbardziej matowe upierzenie charakteryzuje przedstawicieli M. c. dichrorhynchus. Mają nieco większy dziób niż ptaki podgatunku nominatywnego. Gwizdokosy duże są do nich podobne, lecz ciemniejsze, z krótszym ogonem i większością białych motywów w upierzeniu skupioną na brzuchu i kuprze.