W latach 1976–1981 w Universidad Autónoma w Madrycie była lektorką języka polskiego i wykładowczynią historii literatury polskiej, gdzie również pogłębiała znajomość języka hiszpańskiego oraz odbyła kursy kultury i literatury hiszpańskiej. W 1980 została nominowana na stanowisko adiunkta w Katedrze Iberystyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w latach 1984–1991 oraz 1994 pełniła funkcję Kierownika Pracowni Języka i Literatury Hiszpańskiej. W 1992 była nominowana na stanowisko profesor nadzwyczajnej Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1998–2000 profesor nadzwyczajna Uniwersytetu Śląskiego, zatrudniona w Instytucie Nauk o Kulturze i Instytucie Filologii Romańskiej. Od roku 2000 ponownie profesor nadzwyczajna Uniwersytetu Warszawskiego, od 2006 profesor zwyczajna Uniwersytetu Warszawskiego.
W latach 2009–2014 była kierowniczką Zakładu Literatur Hiszpańskiego Obszaru Językowego w Instytucie Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego.