W eseju stwierdza się, że „nikt nigdy nie powinien pracować”, ponieważ praca – definiowana jako przymusowa działalność produkcyjna wymuszona środkami ekonomicznymi lub politycznymi – jest źródłem większości nieszczęść na świecie. Większość pracowników, twierdzi, jest niezadowolona z pracy (o czym świadczą drobne odstępstwa w pracy), więc to, co mówi, nie powinno być kontrowersyjne, ale jest kontrowersyjne tylko dlatego, że ludzie są zbyt blisko systemu pracy, aby dostrzec jego wady. mały|upright|lewo|Bob Black, autor eseju The Abolition of Work W przeciwieństwie do tego, zabawa niekoniecznie musi być regulowana przez reguły i odbywa się dobrowolnie, w pełnej wolności, jako ekonomia darów. Wskazuje, że społeczeństwa łowiecko-zbierackie charakteryzują się zabawą, co popiera praca Marshalla Sahlinsa – opowiada o powstaniu społeczeństw hierarchicznych, w których praca jest narzucana kumulatywnie, tak że przymus pracy w dzisiejszych czasach wydawałby się niezrozumiale uciążliwy nawet dla starożytnych i średniowiecznych chłopów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Postlewicowy anarchizm · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.