Rezultatem tych działań jest błąd występujący na wielu atlasach, polegający na nieprawidłowej numeracji węzłów tego odcinka. węzeł 46 – tymczasowy węzeł w Walshford, w 2005 r.; węzeł 40 – miejsce na południe od węzła 43, w latach 2005–2006; Północny fragment odcinka, omijający miejscowość Fairburn, oddano do użytku w kwietniu 2005 roku z tymczasowym łącznikiem do istniejącej drogi A1 między Fairburn a Brotherton. Południowy fragment, z bezkolizyjnym węzłem z autostradą M62 udostępniono 13 stycznia 2006. węzeł 44 – węzeł 46, w 2009; węzeł 49 – węzeł 51, w latach 2011–2012; W marcu 2009 rozpoczęto prace nad rozbudową odcinka Dishforth – Leeming do parametrów autostrady z trzema pasami ruchu na każdą jezdnię, z zastąpieniem jednopoziomowych skrzyżowań dwoma nowymi węzłami. Przebudowę fragmentu Dishforth – Baldersby (węzły 49–50) ukończono w październiku 2011 roku, natomiast dalszy odcinek do Leeming (węzły 50–51) otwarto 31 marca 2012 r. węzeł 51 – węzeł 56, w latach 2017–2018 (nie ma węzłów 54 i 55); Prace nad podniesieniem parametrów odcinka Leeming Bar – Barton do postaci autostrady z trzema pasami ruchu na każdą jezdnię rozpoczęto w kwietniu 2014 roku. Spodziewanym terminem zakończenia było lato 2017. Na początku 2017 roku Highways Agency ogłosiło przesunięcie terminu pełnego oddania do użytku drogi na grudzień 2017 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Droga A1(M) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.