Kościół św. Marcina (także: św. Marcina i św. Oswalda) – kościół w Weingarten w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, wzniesiony w XI w., a w obecnym kształcie w pierwszej połowie XVIII w. Do początku XIX w. stanowił kościół klasztorny benedyktyńskiego opactwa Weingarten, następnie katolicki kościół parafialny.

Historia Pierwszy kościół św. Marcina powstał po przeniesieniu w obecne miejsce benedyktyńskiego klasztoru Altdorf (później nazwanego klasztorem Weingarten) po pożarze pierwotnego założenia w 1053. W 1056 Welf IV zastąpił zakonnice benedyktyńskie benedyktynami z klasztoru Altomünster. Na początku XII w. pierwszy kościół zburzono i rozpoczęto budowę nowego, znacznie większego, który poświęcono w 1182. Klasztor był też ważnym centrum religijnym, a licznych pielgrzymów przyciągały przechowywane w kościele relikwie krwi Chrystusa, przekazane klasztorowi w 1094 przez Welfa IV i jego żonę Judytę flandryjską. Ich kult rozwinął się m.in. w coroczne okazałe uroczystości „krwawego piątku” obchodzone dzień po uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego, w ramach których relikwie są obwożone po mieście w wielkiej procesji, nazywanej Blutritt, organizowanej co najmniej od XVI w. Na początku XVIII w. powstał plan idealnego klasztoru stanowiący nawiązanie do hiszpańskiego Escorialu.