Alfabet kabardyjski – alfabet służący do zapisu języka kabardyjskiego. W czasie swojego istnienia kilkakrotnie zmieniał swoją postać graficzną i był kilkakrotnie reformowany. Obecny alfabet oparty jest na cyrylicy. Jednocześnie w diasporze obok cyrylicy używa się alfabetu łacińskiego.

Alfabet kabardyjski historycznie wykorzystywał następujące systemy zapisu:

pismo arabskie – od początku XIX wieku do lat 20. XX wieku. łacinka – od początku XX wieku do współczesności. Była szeroko rozpowszechniona w latach 1923–1936. cyrylica – od początku XIX wieku do współczesności. Rozpowszechniona od 1936 roku.

Wczesne alfabety mały|Alfabet Nogmy na bazie pisma arabskiego (1825 r.) Pojawienie się piśmiennictwa w języku kabardyjskim datuje się na początek XIX wieku, choć istnieją próby zidentyfikowania niektórych zabytków epigraficznych średniowiecza jako zapisanych po kabardyjsku. W drugiej połowie XVIII wieku naukowcy rosyjscy i europejscy przeprowadzili pierwsze eksperymenty w utrwalaniu informacji w języku kabardyjskim. Pierwszym doświadczeniem w opracowywaniu i wdrażaniu kabardyjskiego piśmiennictwa jest alfabet oparty na cyrylicy, opracowany przez nauczyciela Uniwersytetu w Petersburgu I. Gracilewskiego. Alfabet ten powstał w 1829 r. w celu szkolenia eskadry kabardyjskiej.