thumb|Muzeum Pokoju w Hiroszimie thumb|Siedziba telewizji Fuji thumb|Siedziba władz Tokio – japoński architekt modernizmu i postmodernizmu, działający na całym świecie, laureat Nagrody Pritzkera w 1987.
Młodość Dzieciństwo spędził w Imabari na wyspie Sikoku. Od 1935 studiował w Tokio, a w 1938 otrzymał nagrodę Tatsuno za swoją pracę dyplomową.
Swoją pracę rozpoczął w biurze Kunio Maekawy, byłego współpracownika Le Corbusiera. Od 1946 działał samodzielnie i pracował na Uniwersytecie Tokijskim.
Kariera W latach 50. XX wieku Kenzō Tange stał się znany dzięki swojemu projektowi Muzeum Pokoju w Hiroszimie. Połączył tam prostotę stylu międzynarodowego ze zbieżnymi z nim tendencjami tradycyjnej architektury japońskiej. Wkrótce powstały w całej Japonii liczne ratusze, biurowce i hale sportowe jego projektu.
W 1960 przedstawił w swoim Planie dla Tokio pomysł niekonwencjonalnej rozbudowy stolicy ponad taflą wody Zatoki Tokijskiej. Ciasna przestrzeń stolicy miała zostać rozszerzona o sztuczne wyspy, mosty i pływające parkingi. Projekt ten miał znaczny wpływ na rozwój grupy Metabolism.