Brał udział w wojnie z Polską, w maju 1920 dostał się do polskiej niewoli, w której przebywał do czerwca. Od 4 sierpnia do 11 września 1920 był komisarzem 25 Dywizji Piechoty, potem do stycznia 1921 komisarzem w sztabie 12 Armii i jednocześnie od 22 listopada do 25 grudnia 1920 członkiem Rewolucyjnej Rady Wojskowej 12 Armii, następnie krótko był zastępcą szefa sekcji politycznej Prawobrzeżnej Ukrainy przy KC KP(b)U i dowodzenia wojskami Ukrainy i Krymu.
W styczniu 1921 został zastępcą szefa Zarządu Politycznego i komisarzem sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego, od grudnia 1921 do kwietnia 1922 był naczelnikiem szkoły Armii Czerwonej w Kijowie, a do kwietnia 1924 w Charkowie. Od kwietnia 1924 do grudnia 1926 był naczelnikiem 2 szkoły piechoty Armii Czerwonej im. Unszlichta, od grudnia 1926 do grudnia 1929 wojskowym komendantem Moskwy, a od grudnia 1929 do grudnia 1930 przewodniczącym zarządu trustu Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej produkującego broń i amunicję. Studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego. Od października 1930 do listopada 1935 ponownie był wojskowym komendantem Moskwy, a od listopada 1935 do 28 stycznia 1936 komendantem Kremla, 21 listopada 1935 otrzymał stopień komdiwa. Od 28 stycznia 1936 do 25 września 1937 był szefem Zarządu Komendantury Kremla NKWD ZSRR.