Minuskuł 43 (wedle numeracji Gregory—Aland) – rękopis Nowego Testamentu z XI wieku pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim. Zawiera dodatkowy materiał pozabiblijny, przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst całego Nowego Testamentu bez Apokalipsy. Rękopis podzielony został na dwa tomy. Tom pierwszy zawiera tekst czterech Ewangelii, na 199 pergaminowych kartach (20,6 cm na 16 cm), tom drugi zawiera Dzieje i Listy na 189 kartach (21,2 cm na 15,2 cm).
Każda strona rękopisu zawiera jedną kolumnę tekstu złożoną z 31 linijek. Inicjały pisane są złotem, wielkie litery kolorem. Kodeks zawiera Epistula ad Carpianum (List Euzebiusza do Karpiana).
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów), których numery umieszczono na marginesie. W górnym marginesie umieszczono τιτλοι (tytuły) rozdziałów. Niezależnie od tego rękopis stosuje podział według Sekcji Ammoniusza (w Mr 234), z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Zawiera noty liturgiczne.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyjską tradycję tekstualną. Aland nie zaklasyfikował go do żadnej kategorii. Według metody wielokrotnych wariantów Claremont Profile Method reprezentuje rodzinę tekstualną Kx (standardowy tekst bizantyński).