Szwajcarska wojna domowa 1436–1450 – konflikt wewnętrznym w obrębie Związku Szwajcarskiego, wywołanym rywalizacją polityczno-terytorialną pomiędzy miastem Zurych a kantonem Schwyz, w który stopniowo zaangażowały się inne kantony oraz siły zewnętrzne, w tym Habsburgowie i Królestwo Francji.
Geneza konfliktu Bezpośrednią przyczyną konfliktu stał się spór o hrabstwo Toggenburg, położone nad górną częścią Jeziora Zuryskiego. W 1428 roku landamann Schwyz, Ital Reding, uzyskał od bezdzietnego hrabiego Toggenburg formalne przyrzeczenie przekazania części jego posiadłości po śmierci. Do przejęcia tych ziem dążył również Zurych, kierowany przez burmistrza Rudolfa Stüssiego.
Po śmierci hrabiego Fryderyka VII z dynastii Toggenburgów w 1436 roku doszło do sporów między spadkobiercami i pretendentami. Hrabia nie pozostawił po sobie potomka oraz nie spisał testamentu, co stało się powodem zaciekłej walki o pozostawione dziedzictwo pomiędzy kantonami Zurychu i Schwyz. Z oboma kantonami Fryderyk VII zawarł bowiem tuż przed śmiercią sojusze obronne. Schwyz samodzielnie zajął region March, natomiast Zurych przejął Gaster. Działania te doprowadziły do otwartego konfliktu między obu stronami.